Het Tweakersyndroom

Door Redsandro op zondag 13 januari 2013 21:23 - Reacties (83)
Categorie: Sociaal, Views: 11.594

In 2008 is er een enquete gehouden onder Tweakers waaruit naar boven kwam dat een klimaat van strengheid, onvriendelijkheid en botheid een afstotende werking heeft op zowel bestaande als nieuwe Tweakers. Mods en admins hebben de ringen bij elkaar gestoken, captain planet opgeroepen en hun leven gebeterd door het voortaan vriendelijk te houden. Vervolgens zijn we drie keer website van het jaar geworden, maar de gewone Tweakert heeft nog altijd minder motivatie om zich vriendelijk te gedragen.

Waarom is het zo typisch Tweakers-eigen om met zijn allen een stel botte lullen te willen zijn? Dat moeten we toch niet willen met zijn allen?

edit:
Hoewel vrijwel iedere reactie gaat over irritante n00bs, gaat dit blog over ŗlle Tweakers.
Ook n00bs. Maar vooral ŗlle Tweakers. Tegen elkaar. Ik daag je uit om ook dŠŠrop te reageren.

Het Tweakersyndroom

Voor veel Tweakers is het een kunst om normaal te reageren. Ze hebben een onweerstaanbare neiging om iemand te kleineren; ze leiden aan het Tweakersyndroom.

Het Tweakersyndroom varieert van licht irritant gedrag zonder voorbedachte rade - wat je om ťťn of andere reden vooral bij Tweakers ziet - tot bewust sneu gedrag van achterlijke proporties.

Op een brommerforum geeft men naast compleet professionele tuningtopics ook vrolijk antwoord op de meest simpele onderhoudsvragen. In een academisch ziekenhuis vertelt de chirurg met passie aan studenten wat ie aan het doen is. Een docent haalt dankbaarheid uit het idee dat hij jongelui tot een hoger kennisniveau brengt, en wil je graag na schooltijd wat extra uitleg geven. Kom als n00b in een vissportwinkel en 10 tegen 1 dat een willekeurige bezoeker zijn uiterste onbaadzuchtige best doet om je te helpen als je erom vraagt. Niet omdat het moet, maar omdat het aardig is. Tweakers vormen zo ongeveer de enige subcultuur waar we met zijn allen een totale onwelwillendheid hebben om elkaar normaal te behandelen.

Er zijn verschillende vormen van typischheid die we allemaal kennen. Ik zal proberen hier voorbeelden te geven, maar in dergelijk suffe afgezwakte vorm dat niemand een analoog met bestaande topics kan zien. Da's wellicht niet zo entertainend, maar je weet zelluf dat de R-Rated variant van de hier onder behandelde stof op het forum te vinden is.
Inlevingsvermogen
Het begint vaak met een voorspelbaar gebrek aan inlevingsvermogen. Dat is wel typisch maar ook vaak onbewust voor Tweakers. Er kan geen antwoord op de vraag gegeven worden voordat er in drie pagina's is gefilosofeerd over de vraag:

Waarom zou je dat willen doen?

Iemand met het Tweakersyndroom voegt daar echter compulsief een denigrerende toon en een lege conclusie aan toe.

Waar is dat nu weer goed voor? Blijkbaar denk je [dat je slim bezig bent].

Vervolgens wordt er oneindig gemiereneukt om bijzaken waar je niet om hebt gevraagd en vervolgens jij niet luisteren omdat je het advies niet opvolgt.
Creativiteit
Je kan nu proberen je plan op te helderen, maar wegens gebrek aan respect (vaak recht-evenredig aan je registratieduur) zal de persoon met het Tweakersyndroom zich als een onflexibel stuk jaren-'70-software gedragen. Als het niet exact semantisch correct is wat er gevraagd/gezegd wordt, dan snapt de Tweakersyndromert er zogenaamd helemaal niks van.

Wat probeer je in hemelsnaam te bereiken?

< Het lukt me niet om de binaries compileren.
> Binaries compileren? Wat zit je nu te prutsen? :?: Hoe wil je een binary compileren?


Hoewel iemand die na 6 miljoen jaar evolutie niet over de creativiteit beschikt om te snappen wat er bedoelt wordt eigenlijk zichzelf reduceert tot een primaat met het analytisch vermogen van een zak hooi, is het doel van deze goedkope bewuste vernauwing van het gezond verstand om de ander zich dom te laten voelen; hij is immers niet in staat om een medemens duidelijk te maken wat ie bedoelt.
Scheve conclusies
Een tegenhanger van het gebrek aan creativiteit is de zelfbedachte conclusie waarin iets totaal uit het verband wordt gehaald. Pragmatiek verdwijnt in de prullenbak en er worden zaken bijgehaald die je niet hebt gezegt, maar enkele raakvlakken met je eigen woorden doen het overkomen alsof je iets doms hebt gezegd.

Dat vind je (blijkbaar) [nogal stoer|ander denigrerend irrelevant woord] omdat je eerder ook al zei dat [uit verband getrokken irrelevante uitspraak].

En natuurlijk constant een vervelende afgunstige toon, en waar mogelijk in combinatie met kleinerende woorden, verkleinwoorden, en andere stijlpatronen om de indruk van achterlijkheid te vergroten.

Ik heb al duizend keer gezegd dat dit niet gaat werken. Blijkbaar denk je dat het slim is om je computer op te blazen. Succes met het inbouwen je prutswerkje.
Vergissen is onmenselijk
Een combinatie van onflexibiliteit en gebrek aan creativiteit is geŽvolueerd tot de stelling: Elke vergissing is een doelbewuste keuze.

< Ik ben mijn project kwijt. Hoe decompileer ik mijn manifest?
> Niet. Als je geen backup hebt gemaakt, dan was je project blijkbaar niet belangrijk genoeg.


Maar als het ze uitkomt, kunnen ze zelf ook niet begrijpend lezen. Ik zie dit zo vaak he, maar ik kan zo snel geen goed voorbeeld bedenken. Het lijkt een beetje hier op:

< Ingedroogte verfresten kan je gewoon thuis weggooien.
> Onzin. Een pot verf mag je niet zomaar weggooien
< Ik heb het niet over een pot.
> Ah dus in jouw huis/auto/vriendin mogen we allemaal onze verf dumpen zolang het maar niet in een pot zit?
One-liners
De luie Tweakersyndromert maak zo'n irritante multiquote met veel quote en weinig inhoud, om je paragraaf voor paragraaf af te zijken met argumentloze destructieve one-liners. Ook zijn als vriendelijk vermomde flames een populair discussiemiddel.

Sinds wanneer ben jij expert op het gebied van [iets waarover je een mening hebt]?

Nofi maar zo te zien begrijp je er niks van.

Nofi, maar je praat bullshit.
Ander onbehulpzaam gedrag
Soms heb je een half uur lopen zoeken naar informatie, post je een duidelijk uitgebreide vraagstelling, en krijg je een reactie:

En wat zegt vijf seconden googlen?

Om de ťťn of andere reden kan niet iedereen even doeltreffend met google omgaan. Daarom zijn sites van Yahoo Answers tot Stack Overflow zo populair geworden. Alleen het posten van een linkje zou dan al hulp zijn, maar dat is teveel gevraagd. De persoon van de reactie wil niet geloven dat jij minder pienter met googlen bent dan hij, en wil je niet helpen. Dat is zijn goed recht. Maar om dan wel even te proberen aan te tonen dat je achterlijk bent met zo'n onbijdrage, waarom?

Of je zit in een discussie, en er komt iemand vanuit het niets iets lulligs zeggen. Vaak een one-liner, hooguit bijzakelijk relevant en altijd op de man. Dit is het Scatophaga-effect. Je komt steeds de zelfde Tweakers tegen, en ze komen pas wat oninhoudelijks zeggen als ze een in hebben gevonden. Ze vinden het heerlijk als je er op in gaat, en het is moeilijk om dit te weerstaan, omdat ze op de man spelen. Maar als je goed kijkt hebben ze altijd ergens stiekem iets verdraaid.

Ergo

Goed, Tweakersyndromerts. Gedragen zich als een star negatief onbehulpzaam neerbuigend arrogant stuk betweterigheid. Wat is hier nu het praktisch nut van?

Weinig mensen hebben zin om een omelet te bakken voor mensen die hun eieren niet willen breken (noobtopics), inclusief ikzelf. Maar daar gaat dit allang niet meer over. Het gaat vooral over gevestigde Tweakers onderling. Van vriendelijk stoken/trollen naar het neerhalen van ideeŽn, vragen en antwoorden, tot gewoon zwaar gemeen steken onder en boven water.

Ontstaat deze enorme drang om arrogantie tot een semantiek spel van onflexibiliteit en principiŽle onbehulpzaamheid te verheffen uit de grote frustratie van in het echte leven sociaal laag ingeschaald zijn met het onvermogen zichzelf omhoog te werken?

Zijn deze Tweakers IRL in sociale kringen altijd gekleineerd vanwege introverte sociale onkunde, om vervolgens het ego te herstellen door anderen op het eigen terrein te minachten, veilig vanachter de computer waar geen enkele lichaamshouding of oogcontact , geen enkele emotionele tell de tekstuele grootheidswaanzin in de weg kan staan?

Ik weet niet hoor, maar dit komt over alsof ze in het echte leven niet accepteren dat ze anders zijn, en in het virtuele leven rectiviserend eikelgedrag vertonen vergelijkbaar met de buurman met de grote sportwagen en de kleine piemel. Het is vervelend om er energie aan te besteden.
Gevalletje Tweakersyndroom
Voor de rest van de Tweakers die gewoon zichzelf zijn en zichzelf accepteren, normaal doen, even wat komen discussiŽren of om hulp vragen en bovenstaande irritaties en/of vijandigheden bij andere Tweakers opmerken; negeer ze gewoon alsof een klein kind aan je broekspijp hangt te wapperen terwijl je in gesprek bent en al 10 keer hebt gezegt dat ze geen 2e ijsje krijgen. Geen energie aan besteden.

Al hebben ze nog zo'n mooie lange stelselmatig afbrekende multiquote op je eerdere post gemaakt. Wijs ze er gewoon op met:

"Typisch gevalletje Tweakersyndroom. #ignore"

..en de geÔnvesteerde zeikmoeite die ze hebben genomen verandert in positieve energie als ingesloten Boulderdash-vlinders die in bonussen veranderen. 8)

Wacht rustig tot iemand met een wat menselijker skillset een relevantere bijdrage aan de discussie levert.